Kultura

Kabare „Ljubav iza kulisa“ autorski projekat Mine Lazarević i Vladimira Posaveca Tušeka, muzičko-poetsko putovanje kroz vrijeme, nastajanje i život jedne ljubavi. Pitka, duhovita i emotivna priča koja donosi priliku za uživanje jednako i glumcima na sceni i publici. Kroz zahtjevnu formu kabarea, pratimo priču glumačkog para u srednjim godinama koji kroz niz duhovitih, romantičnih, ali i situacija koje smatramo “nezgodnim” otvaraju prostor i za smijeh i za pogled u sebe. Zanimljivo je da je njihova priča i pozorišna igra istinita životna ispovjest koja anulira granicu između glumca i lika koji tumači. Iskren i jednostavan pristup svim fazama jedne veze koja uključuje i partnerstvo u umjetničkom poslu, do fiktivnog suočavanja sa mogućom situacijom u kojoj on zaboravlja a ona više ne čuje dobro, storiju vodi u neizbježno razmišljanje o tome šta donosi treće doba i kako tada njegovati partnerstvo.  

Toplini i ritmu kabarea doprinosi Mina Lazarević, koja, već je poznato regionalnoj publici, fantastično pjeva, ali i Vladimir Posavec Tušek koji divno govori izabranu poeziju i pokazuje nesporan šarm i iskustvo. Dobrim izborom muzičkih brojeva ova predstava se značajno naslanja na 'Romski' odnosno "Ljubavni kabare" koji je publika u Herceg Novom ocijenila najvišom ocjenom na 29. festivalu i za šta je nezavisnoj produkciji Impressario i Colonna Beograd pripala plaketa HAPSa. Zato je vjerovatno "Ljubav iza kulisa" pohvala tom kabareu iz kog je izrasla i nova predstava i jedna veza za cio život. Lakoća u igri oboje aktera svjedoči glumačku zrelost izgrađenu kroz decenije rada. 

Mina Lazarević objašnjava da u kabareu spaja dvije najveće ljubavi: pozorišnu glumu i pjevanje. A Vladimir Posavec Tušek komentariše da i publika voli da se zabavi, zapjeva, da se nasmije, jer toga nam često nedostaje.

Zahtjevna, ali i zahvalna forma kabarea pružila je publici na HAPSu priliku da na sceni vidi ljubav baš onakvu kakva je i u životu: s vremena na vrijeme strasna, povremeno duhovita, nesavršena, ranjiva, ali istrajna iskrena. Aplauzi i odlična ocjena za viđeno: 4,61.  

NA 31. HAPSu DO 30. APRILA 

Predstava “Kneginja“  (produkcija  Maska, Herceg Novi) donosi priču o Kseniji Petrović-Njegoš, ženi snažnog karaktera koja se rano pokazala drugačijom: nezavisna intelektualka koja se snažno opire nametnutim društvenim ulogama. Bila je prva žena fotograf i vozač na Balkanu. Tradicionalnu ulogu u dvorskom okruženju zamjenila je  životom posvećenim ličnim uvjerenjima i političkoj angažovanosti. Autorski tekst i režiju potpisuje Jelena Kajgo, rad sa glumcima Slađana Vujović, mentorski rad Marija Bergam. Kroz intiman i emocionalno snažan pristup istorijskoj građi uloge kralja Nikole i princeze Ksenije grade Dejan Đonović i Milica Lučić. ”Kneginju” pogledajte u sklopu OFF programa HAPSa, večeras (ponedeljak, 27. april) u 20 sati u Dvorani “Park”. 

U srijedu (29. april) čeka nas plesna predstava „Koliko do kraja“. Produkciju potpisuju  Dance Company „Ballo“ i CNP Podgorica. Riječ je o savremenom koreografskom izrazu koji istražuje emocionalne posljedice raspada porodice i uticaj takvih odnosa na mlade generacije. Fokus je na unutrašnjim borbama, osjećaju otuđenosti, ali i potrebi za ponovnim uspostavljanjem bliskosti i povjerenja. 

Predstava je realizovana prema autorskom konceptu glumice Julije Milačić Petrović Njegoš i koreografkinje i baletskog pedagoga Tamare Vujošević-Mandić. 

U finalu 31. HAPSa “Contra Mundum“ predstava Centra za kulturu Tivat inspirisana autobiografijom Tajni život Salvadora Dalija. Komad  istražuje granicu između genija i provokacije, umjetnosti i ekscentričnosti. Priča je kazana kroz scenski spoj muzike, pokreta i vizuelnog izraza, a  postavlja pitanje smisla umjetnosti i života „protiv svijeta“.

Režiju potpisuje Veljko Mićunović, dramaturgiju Slobodan Obradović, U naslovnoj ulozi je Ozren Grabarić, uz muzički ansambl koji je Grabariću partner u jednoj razmaštanoj i fantastičnoj pozorišni igri. 

Ne zaboravite, Pozorište ostaje jedinstveno jer nijedan ekran ne može da prenese ono što nam Pozorište daruje, živu emociju, tišinu i aplauz publike i trenutak koji je neponovljiv, konačno tuđe priče u kojima se prepoznajemo. Zbog svega toga poziv HAPSa se ne odbija, a ovo 31. izdanje festivala to u potpunosti potvrđuje

HAPS