Društvo

Tekst: Biljana Marković
Foto: Radio Kotor / B.M.
 
U sali Kulturnog centra (KC) „Nikola Đurković“ sinoć je održan program u formi kabarea, čije inicijatorke su naše sugrađanke i muzičarke Sanja Đuranović i Mia Kovačević.
Njihovu inicijativu da okupe umjetnike i program poklone Kotoru, podržali su Opština Kotor, KC “Nikola Đurković” i Turistička organizacija (TO) opštine Kotor, što je  upotpunjeno idejom da veče bude donatorskog karaktera.

Ulaz je bio slobodan, a posjetioci su bili u prilici da, u skladu sa mogućnostima, doniraju iznos koji je predstavljao cijenu njihove ulaznice.  
Donacije  su anonimne i nisu  bile obavezne.

Prikupljena sredstva će biti usmjerena na rad Dnevnog boravka za odrasla i starija lica i lica sa invaliditetom koji je u našoj opštini osnovan u septembru prošle godine.
Program su na duhovit, zabavan i zanimljiv način vodili glumac Slaviša Grubiša i Mitar Mića Jovanović.

Muzičke numere najavljivale su i ličnosti iz javnog života Ljupka Kovačević, pjesmu Rendija Kraforda “Almaz” i ples Dubravke Milivojević Ivanović, uz poziv publici da se, dok bude slušala melodiju punu čežnje i nježnosti i uživala u ljepoti glasa, zapita “u kojem ćošku ovoga grada danas možemo prepoznati tu ljepotu”.
Arhitektica Vlasta Mandić, najavila je pjesmu Olivera Dragojevića “Imala je lijepu rupicu na bradi”, a predstavnica “Hajata” Larisa Jovanović numeru Sergeja Ćetkovića “Zar je kraj”. 

U ime predsjednika Opštine Kotor Vladimira Jokića, pozdravnu riječ uputila je Marija Drašković, prenoseći njegovu posebnu zahvalnost kotorskim umjetnicima koji su inicirali ovu ideju i učestvovali u njenoj realizaciji.

“Naša pažnja je stalno usmjerena ka kreativnim rješenjima koja će doprinijeti da svaki pojedinačni član naše zajednice razvije snažan osjećaj da je dobro živjeti u Kotoru, biti Kotoranin/ka. Moramo posebno razvijati sluh za nove ideje, sposobnost da prepoznamo kreativnost i otvorenost članov/ca naše zajednice, pružimo im podršku ili aktivno učestvujemo u njihovoj realizaciji, što govori o našem pogledu na suštinu života u zajednici. Važno je da svi prepoznamo ono što nas udružuje, potpuno mu se posvetimo i zajednicu učinimo efikasnom i nadasve humanom. Upravo je humanost ono što nas određuje i kao ljude. Nju definiše, ne samo davanje, već i suptilno razvijena sposobnost pripadanja. Činjenica je da, iako živimo u istom gradu, pripadnost različitim socijalnim i društvenim grupama nije mjesto stvaranja distanci, već prostor na kojem se gradi razumijevanje i temelj duboke posvećenosti kotorskoj zajednici”, navela je Drašković.

Da je Kotoranka Jelena Vicković 1872.  godine na Cetinju otvorila prvu privatnu školu za djevojčice, koja je dvije godine kasnije pretvorena u prvu državnu osnovnu školu za obrazovanje ženske djece, podsjetila je odbornica u lokalnom parlamentu Adela Barba.

“Drage moje žene, svaka od nas je posebna, jedinstvena i treba da vjeruje da vrijedi, zato što vrijedimo”, poručila je ona, a prisutne je pozdravila i Kotoranka Kristina Gačević, uz konstataciju da “radimo za naš grad, jer on to zaslužuje i svi ovi divni ljudi”.
Publika je uživala u nastupima gradskog hora „Nikola Đurković“, klape “Incanto”, Đurđe, Petra & Božidara, Dubravke Milivojević Ivanović, Filipa Kovačevića i Monike Nedović, Tanje Ševaljević Bogdanović i Jovana Ćosa.  
 
Između ostalih, čula je pjesme: “Odlazim, a volim te”, “Meni trebaš ti da me voliš”, “Goro moja”, “Dolazim Boko”,  “Sinjorina”, “Devojko mala”, “Volim te budalo mala”, “Hit the road Jack”, “Volare”, “Besame mucho”, a program je, uz ovacije i apalauze, zatvorila Balaševićeva “Provincijalka”.