Društvo

Počela je nova pozorišna sezona, stižu glumci sa raznih strana na kotorsku scenu, publika se sve više vraća teatru, a koliko su građani Kotora ljubitelji pozorišta pokazuje i podatak iz tivatskog Centra za kulturu. Komšije podsjećaju na brojne posjetioce iz Kotora na tamošnjim pozorišnim predstavama. Od Purgatorija do festivala RUTA i drugih predstava na kojima igraju vodeći glumci iz regiona, iz Kotora se masovno dolazi u Tivat. O tradiciji pozorišta u Kotoru dosta je napisano: poslije Drugog svjetskog rata u Kotoru je dugo postojalo Narodno pozorište, a pravo vaskrsenje pozorišnog života krenulo je 1986. godine dogovorom o osnivanju Kotor Art festivala. Ideju je pokrenuo i pomogao njenu realizaciju Ljubiša Ristić poznati reditelj koji je, sa pozicije upravnika Narodnog pozorišta u Subotici, počeo da stvara jezgro za širenje pozorišta.

Ostalo je u pamćenju KPGT (kazalište, pozorište, gledališče, teatar), koje je kasnije Ristić pretvorio u YU FEST (Subotica, Budva, Kotor), uz podršku iz Kotora Anđelka Kovačevića, kasnije Petra Porobića, te Žarka Mališića koji je vodio Centar za kulturu. U Budvi je presudna bila podrška Svetozara Marovića, a u Subotici lokalnog rukovodstva. Taj model Ljubiše Ristića i njegovog ambijentalnog teatra napušta klasične zgrade i pozorišne scene, pa se predstave održavaju na trgovima, bedemima, napuštenim halama u blizini potoka ili rijeka i drugim, do tada nezabilježenim mjestima za teatar. U Kotoru smo imali priliku da pratimo predstave na bedemima, u koritu Škurde kod Elektrodistribucije, u napuštenoj hali fabrike „Bokeljka”, na trgovima, terasi Instituta za biologiju mora, dok je predstava Rahima Burhana praktično igrana po cijelom gradu uz baklje koje su nosili i posjetioci...

Predstave Smrt Omera i Merime, pa Tit Andronik, Otelo, Ričard III, Škola za žene, Elektra, Oslobođenje Skoplja, Uobraženi bolesnik i druge, u postavkama sjajnih reditelja poput Ljubiše Ristića, Dušana Jovanovića, Kaće Čelan, Harisa Pašovića, Rahima Burhana, Vita Taufera, Ljubiše Georgievskog, Egona Savina i drugih, ostale su za pamćenje.

No, politički zemljotres 1989. godine uzdrmao je Crnu Goru i praktično zaustavio Kotor Art, a s druge strane učvrstio Grad teatar Budva. Ipak, imena glumaca koji su tih nekoliko sezona igrali na kotorskim scenama se pamte: Rade Šerbedžija, Miodrag Krivokapić, Miki Manojlović, Pavle Vujisić, Marko Nikolić, Petar Temelkovski, Bajruš Mjaku, Ana Kostovska, Bedija Begovska, Vebi Kerimi, Ines Fančović, Slađana Bukajlović, Nada Kokotović... Spisak je dugačak, a pojedini su se kasnije vraćali Kotoru igrajući u predstavama pozorišnih kuća koje su gostovale u gradu.

Kao, u neku ruku, produžetak pozorišnog Kotor Arta, 1993. godine rodio se Jugoslovenski festival pozorišta za djecu, koji i danas traje kao Kotorski festival pozorišta za djecu, a prošle godine osnovano je i Pozorište za djecu i mlade, pa možda predstoji renesansa pozorišnog života u Kotoru.

D.D.

Foto: Luka Liješević, Dušan Davidović, Radio Dux, Copyright ATA Images, Radio Kotor