Društvo

Porodica Homen pojavljuje se u istoriji Kotora sredinom 19. vijeka, kada je tadašnja austrijska vlast uputila Franja Homena da popravi i održava gradski sat. Iz Graca u Kotor  stigao je 1865. po zadatku i ostao tu, preko nasljednika, do naših dana. Simbol grada, sat toranj sa mehanizmom specifične izrade, od tada do danas održavaju i servisiraju nasljednici osnivača prve urarske radnje u prizemlju gdje se i danas nalazi. Franjo je imao sinove Roberta i Ferdinanda koji su nastavili urarski zanat. Robert se do kraja posvetio tom poslu  i ostao mu privržen preko sina Mirka, koji je imao sinove Dragana i Ljubinka, te kćer Ružicu.  Tradiciju je nastavio Ljubinko i danas je prenio  održavanje gradskog sata svom sinu Mirku.

U istoriji grada dubok trag ostavili su, takođe, Robertovi sinovi Bruno i Antun. Posebno je u muzičkom životu Antun Homen bio pokretač mnogih akcija u školama, dirigenrt i kompozitor a radio je sa orkestrima i horovima, crkvenim Sveti Tripun i doprinio brojnim mladim ljudima Kotora i Boke da se posvete muzici i ostvare zavidne karijere.

Miroslav Homen, sin Antunov, dogurao je najviše. Bio je direktor Opere u Narodnom pozorištu Sarajeva, dirigovao simfonijskim orkestrom u Sarajevu, horom Slobodan Princip Seljo, radio kao profesor Muzičke akademije u Sarajevu…

Poslije građanskog rata u BiH preselio je na Rijeku gdje je bio šef-dirigent Opere ,,Ivana pl. Zajca” ali i angažovan kao dirigent u operama Zagreba i Splita. Često je gostovao i u Crnoj Gori, kao i u programima KotorArta, a porodičnu tradiciju u muzici nastavili su Mirovi sinovi, Robert i Rudolf, koji su često na muzičkim scenama u Crnoj Gori.

Muzički talenat imali su Bruno Homen i njegovi nasljednici Zoran, Lidija i Robert, pa je prisustvo Homena bila redovna pojava u društvenom životu  Kotora.

Ferdinand, sin osnivača urarske radnje Franja, imao je sina Antuna-Tončija koji je bio vrlo zapažen u društvenom životu Kotora poslije Drugog svjetskog rata, a njegovi nasljednici su Borivoje i Zdravko Homen koji su takođe imali muzički talenat i uopšte smisla za umjetnost. Tako je Borivoje, osim značajnih donatorskih akcija za uređenje Starog grada, osnovao GALERIJU KOD HOMENA gdje se u minulih  dvadesetak godina održavalo ,svakog ljeta, više izložbi poznatih slikara i drugi programi književnika, muzičara i uopšte stvaralaca od imena i autoriteta. Da nasljednici slijede stazama predaka i podatak da sin Borivoja, Slobodan Homen, priprema monografiju o kartolinama - razglednicama Kotora unutar zidina gdje će se naći hiljade fotosa iz različitih perioda i izdavača koji su dolazili do Kotora.

Eto, na taj način od 1865. g. porodica Homen usidrila se u Kotoru kojem je davala i daje svestrani doprinos na afirmaciji grada koji je, sa okolinom, na listi zaštićen od UNESCO-a.

(Foto – Dušan Davidović,  Ivana Homen, Mirko Homen, Milka Matković, KotorArt, Radio Kotor)

D.D.