Društvo

U danima poslije razonog zemljotresa 1979. g. kada je društveni život bio paralisan, a građani su se morali brinuti o elementarnim stvarima, grupa Kotorana željnih druženja i aktivnog života odlučila se da razbije monotoniju koja je zahvatila grad, inače, prepoznatljiv po intezivnom životu. I tako su se 15. oktobra 1979. u magacinu preduzeća “Napredak” (danas je tu “Galerija solidarnosti”), sastali na prvoj probi: Nikša Čučić, Slavko Dabinović, Budo Popović, Marko Đučić, Tripo Vukićević, Tonči Vukićević i Branko Janjalija. Već iskusni pjevači iz raznih horova lako su zapjevali a kao čudom u napuštenom gradu naišle su dvije dobro znane mještanke Ivka Lazarević i Katica Dončić i svi zajedno otpjevali su staru, Kotoranima dobro poznatu, pjesmu “Od Šuranja do Pazara”.

Poslije registracije i obavljanja administrativnih poslova formirana je zvanično prva muška klapa “Bokeljski mornari” a brzo su se priključili Obrad Mandić i Lelo Simonuti. Prvi zvanični nastup “Bokeljski mornari” imali su 25. maja 1980. g. u Domu kulture Škaljari, kako je to predano zabilježio Branko Janjalija, koji je 2019.g. objavio publikaciju “Banjova klapska storija”, a povodom silaska sa javne scene klape “Bokeljski mornari”.

Godinama održavali su probe ponedjeljkom i četvrtkom pod vođstvom stručnog i autoritativnog Nikše Čučića ali su zbog problema smještaja promijenili dosta adresa za vježbanje. Ipak, upornost i druženje su ih uvijek krasili. I obavezno, poslije svake probe, na “bićerin”. Sve to se još više manifestvovalo na nezaboravnim turnejama i gostovanjima po Jugoslaviji ali i van njenih granica. Ipak, učešće na manifestaciji “Umjetnci  Kotora studentima Beograda”, ili susretima Bokelja na Rijeci, u Zagrebu, Splitu, koncert na francuskom ratnom brodu ratnim veteranima Francuske i Jugoslavije, kao i koncert u Novom mestu povodom jubileja poznate konfekcije iz tog grada, posebno su u sjećanju. Pamte i učešće na festivalima zabavne muzike i klapa, snimanje za jugoslovesnke TV stanice ali  i za BBC, izdavanje nosača zvuka i brojnih novinskih članaka koji su našli mjesto u arhivi klape.

Za vrijeme posjete direktora UNESCO- a M’ Boa (Amadua Mahtara M'Boa) Kotoru , poslije potresa 1979.g. učestvovali su na koncertu priređenom u crkvi na ostrvu Gospa od Škrpjela a prilikom susreta predsjednika više država u restoranu Ćatovića mlini, na poziv tadašnjeg predsjednika Filipa Vujanovića, priredili su mini koncert za visoke goste.

Poslije prestanka aktivnosti klape “Karampana” i “Bokeljski mornari”, kao i neformalne klape Pajseri, u Kotoru više nema muške klape iako je grad prepoznatljiv po muzičkom životu i ima dosta muzički obrazovanih mladića koji bi mogli nastaviti tradiciju kao što to rade djevojke pa je aktivno više klapa.

U dugoj istoriji Bokeljskih mornara pamtiće se: Nikša Čučić, Marko Đučić, Slavko Dabinović, Branko Janjalija, Obrad Mandić, Budo Popović, Lelo Simonuti, Božo Grgurević, Tripo Vukičević, Tonči Vukičević, Beri Kačić, Slobodan Bajković, Niko Bergam, Zoran Otašević, Andrija Saulačić, Romeo Mihović, Anto Milošević, Draško Krivokapić, Dragana Bokan, Nikola Otaševic, Adam Cuca, Ivan Deržiev, Slobodan Cvetić, Zlatko Mračević, Aco Matanović, Zoran Stanišić, Mišo Govedarica, Aco Lubarda i Dragan Kovačević.

Početkom 1980. g. formiran je mandolinski sastav koji je trajao do 1990. g. a članovi su bili: Nikola Gregović (dirigent), Tonči Vih, Mikan Kovačević, Zoran Radimir, Miodrag Matković, Boro Đurović, Romeo Mihović.

Muzika i pjesma odzvanja i ovih ljetnih dana Kotorom i cijelom Bokom pa možda s jeseni izroni opet neka muška klapa da propjeva i nastavi  nezaboravne pjesme “Bokeljskih mornara” kao što su: “Kotorskim ulicama”, “Serenada”, “Dobrotski bićerin”, “Škaljarica”…

(FOTO – Dušan Davidović, Radio Kotor, Youtube)