Arhiva

Gost emisije Razgovori nedjeljom, profesor Fakulteta dramskih umjetnosti na Cetinju, Darko Antović, između ostalog se osvrnuo na pozorišni život Kotora od početka 19. vijeka, kao i na znamenite ličnosti koje su ostavile dubok trag u ovoj umjetnosti, a o kojim se malo zna.

"Prvog aprila, kako je zabilježio Dragutin Ilić iz čuvene porodice pjesnika Ilića, u Beogradu 1912. godine umro je na Svjetski dan šale jedan od najvećih pozorišnih glumaca sa našeg prostora Bogoboj Rucović, rođen u Budvi, ali veoma mnogo vezan za Kotor, gdje je završio Gimnaziju. Sin kotorskog prote Gavrila Rucovića, umjesto da postane sveštenik, odlazi u svijet zbog nečega što su tada nazivali „svjetski komendijaši", i nije nikako bilo na glasu.

Njegovog oca Gavrila je to dobro pogodilo. Doživio je moždani udar i umro 1902. godine u Kotoru, poslije osam godina vezanosti za krevet. Njegov sin je ostvario uspjeh, o kojem se kod nas veoma malo zna.

Drugi datum iz kalendara koji bih želio pomenuti je, iako nisu bili tako slavni, ali moramo da ih se sjetimo. Prvo, da je 1898.godine u Kotoru donesena odluka od strane kotorske Opštine da se zatvori Kotorsko pozorište, koje je u ovom gradu tokom 19. vijeka živjelo od 1807.godine, od dolaska Francuza.

Prvu stvar koju su Francuzi uradili dolaskom u Kotor, u avgustu te godine, je bila da su već početkom septembra odredili mjesto za zgradu pozorišta u tadašnjoj vojnoj zgradi, koja je bila ostava vojničkog hljeba i soli, i to pozorište je egzistiralo do 1898.godine.

Tada je na čelu Opštine Kotor bio Filip Radoničić, pradjeda moje supruge.

Kotor opet dobija pozorište 1948.godine, kada Narodni odbor Kotora donosi odluku da u našem gradu formira Narodno pozorište, jer je Kotor tada bio centar Bokokotorskog sreza i na račun toga je trebalo da bude nosilac kulturnog života u Boki.

Pored pozorišta, poslije završetka Drugog svjetskog rata, grad dobija i simfonijski orkestar.

Tada je postojao veliki entuzijazam kod ljudi. Nije tu bilo nekog velikog novca, već jednostavno je postojao osjećaj da se gradi neko novo društvo. Dovedeni su ljudi stručnog profila koji su u Kotoru odabrali zgradu bivše mletačke bolnice koja je izgrađena 1762. godine za vrijeme vladavine Šćepana Malog.

Poslije rata, tada jedan od najvećih arhitekata u Jugoslaviji Dragiša Brešovan, izradio je projekat adaptacije bivše mletačke bolnice u zgradu Narodnog pozorišta Kotor, koje je egzistiralo do 1958.godine. Ove godine, 31. marta, po odluci vlasti „likvidirano" je Narodno pozorište Kotor.

U Crnoj Gori je tada radilo pet profesionalnih pozorišta, a čak se može reći i šest - Cetinje, Nikšić, Pljevlja i Kotor i od 1953.godine Titograd. Na Cetinju je tada osnovano i Dječije pozorište u zgradi Zetskog doma.

U februaru 1829.godine u Kotoru je izvedena „Marionetska" predstava za djecu", podsjetio je između ostalog profesor Darko Antović.

O kotorskom glumcu predlažemo da pročitate i tekst iz Politikinog zabavnika na linku

http://politikin-zabavnik.co.rs/pz/tekstovi/ko-se-bogobo%D1%98-bo%D1%98i-%D1%98os

(Foto - Politikin zabavnik)