Arhiva

Kotoranin Božidar Radović umro je u Rekovcu (Srbija) gdje je i sahranjen. Poslije penzionisanja, iz Beograda je preselio u šumadijsko mjesto Rekovac gdje je ostao do kraja života.

Osnovno i srednjoškolsko školovanje, Bato Veliki, kako je Božidar Radović bio poznat u Kotoru, završio je u svom gradu, gdje je bio vrlo aktivan u društvenom životu (muzika i sport).

Svirao je u prvim orkestrima pedesetih godina u Kotoru, završio srednju muzičku školu, a onda i Muzičku akademiiju u Beogradu.
Skoro cijeli radni vijek proveo je u Narodnom pozorištu u Beogradu, gdje je dugo godina bio umjetnički direktor, a jedno vrijeme i direktor Beogradske opere i prvi klarinet u orkestru.

Kada god je imao vremena ili za vrijeme godišnjih odmora, svirao je u Gradskoj muzici Kotor gdje je stekao prvo iskustvo javnog nastupa.

Za vrijeme školovanja u Kotoru trenirao je u Primorcu, učestovao na plivačkim i vaterpolo takmičenjima.

Igrao je za prvi tim Primorca sa Antunom, Markom i Zvonkom Miloševićem, Draganom Mihailovićem, Zdravkom Poljakom, Pavlom Vičevićem, Ilijom Mjesečevićem, Vladom Stojanovićem, Vladom Badžom i drugim vaterpolstima iz tog perioda, koji su udarili temelje uspona kotorksog vaterpola.

Božidar Radović je sa braćom, Radovanom /Sike/ i Borimirom/Bato Mali/, ostavio je dubok trag u društvenom životu Kotora u godinama poslije Drugog svjetskog rata.

Na fotografiji Božidar Radović je prvi s lijeva, do njega je Radovan Radović (Sike), zatim Joco Želalić i Nikša Čučić.