Arhiva

Ljubitelji mušulja kao kulinarskog specijaliteta Boke, bez posljedica po zdravlje mogu uživati u konzumaciji 250 grama mekog tkiva školjki nedjeljno što predstavlja oko jedan kilogram neočišćenih školjki.

Ovo su pokazali rezultati istraživanja naučnog tima, čija je članica dr Milica Mandić sa Instituta za bilogiju mora iz Kotora.

Naučni tim je analizirao moguće zdravstvene rizike koji proizilaze iz konzumacije mušulja na osnovu analize esencijalnih i ne-esencijalnih elemenata u uzgajanim i mušuljama sa prirodnih lokaliteta. "Uzorci su sakupljeni sa ukupno sedam lokaliteta, od kojih pet predstavljaju prirodne populacije mušulja - Tivat Arsenal, Opatovo, Sveti Stasije, Perast i Herceg Novi, dok su dva preostala lokaliteta postojeća uzgajališta školjki: Krašići i Kukuljina" - objašnjava Mandić.

Za meko tkivo mušulja (M. galloprovincialis), dodaje Mandić, sa područja Bokokotorskog zaliva utvrđeno je da sadrži 98,7% makro elemenata (Cl, Si, S, K, P i Ca), 0,76% esencijalnih mikroelemenata (Fe, Zn, Mn, I, Cr, Cu, Ni, V i Co) i 0,54% ne-esencijalnih i toksičnih elemenata (As, Ba, Br, Cd, Ce, Cs, Hg, Pb, Rb, Sb, Sn, Sr, Th, Ti i Zr).
Ukoliko se isključi koncentracija ZN (cinka), objašnjava Mandić, konzumacija 250 grama mušlji nedjeljno, bilo uzgojenih bilo školjki iz prirodnih populacija, ne može imati negativnog efekta po zdravlje ljudi ukoliko se ta količina konzumira redovno tokom cijelog života. Međutim, sa cinkom, konzumacija više od 140 g nedeljno uzgojenih školjki sa istraživanih uzgajališta bi mogla imati negativan uticaj na ljudsko zdravlje tokom života, navodi Mandić. "Visoka koncentracije cinka (Zn) na pomenutim uzgajalištima očigledno je posljedica blizine aerodroma", kaže Mandić.
Rad "Elementarna analiza mušulja i mogućih zdravstvenih rizika koji proizilaze iz njihove konzumacije: Slučaj Bokokotorskog zaliva, Jadransko more", pored Milice Mandić, potpisuju autori Bojan Tanaskovski sa Tehnološko-metalurškog fakulteta Univerziteta u Beogradu, Mihajlo Jović sa Instituta Vinča za nuklearne nauke, Lato Pezo sa Zavoda za opštu i fizikalnu hemiju, Sandro Degetto iz Laboratorije za zaštitu životne sredine u Padovi i Slavka Stanković sa Tehnološko-metalurškog fakulteta Univerziteta u Beogradu. (sa sajta Univerziteta Crne Gore)